in ,

Kotoribako – Chapter 6

Chapter VI : The Story Of J and The Rules

thb-kotoribako-feature-image-ch-6
Feature Image by The Haunted Bar

หลังจากที่ M แนะนำผมให้กับคุณ J ทราบ เขาก็เริ่มที่จะพูดกับพวกเรา

คุณ J บอกกับพวกเราว่า

(ภาษาที่คุณ J ใช้นั้นมันเป็นสำเนียงคนท้องถิ่นซึ่งฟังยากมาก จนครอบครัวของ S ต้องมาแปลให้พวกเราฟัง)

 

“ ฉันเดาว่า ฉันควรจะเริ่มอธิบายเกี่ยวกับเจ้ากล่องนั่นก่อนดีกว่านะ “

“ ไอ้เจ้ากล่องไม้นั่นนะ มันถูกเรียกว่า จิปโปะ (Chippou).. “

ในตอนก่อนหน้านั้นที่ผมใช้คำว่า ชิปโปะ (Shippou) เพราะว่าผมเข้าใจว่ามันออกเสียงแบบนั้น แต่ที่จริงแล้วต้องออกเสียงว่า จิปโปะ (Chippou)

“ โดยเจ้ากล่อง Kotoribako ใบนั้นถูกสั่งให้ดูแลโดยคนทั้งสามตระกูล ตระกูลของฉัน (J), ตระกูลของ T, และตระกูลของ S จากรุ่นสู่รุ่น ซึ่งตระกูลทั้งสามนี้จะต้องผลัดเปลี่ยนกันเป็นผู้ดูแลเจ้ากล่องใบนั้น และจะต้องจัดการกับมันอย่างถูกวิธี รวมไปถึงต้องเก็บรักษาเจ้ากล่องไม้ใบนั้นเอาไว้ในที่ๆปลอดภัยภายในบ้านเท่านั้น “

“ การที่สิทธิในการดูแลและจัดการกับเจ้ากล่องไม้ Kotoribako นั่นจะถูกเปลี่ยนมือจากตระกูลหนึ่งไปยังอีกตระกูลหนึ่งได้นั้น จะสามารถทำได้ก็ต่อเมื่อผู้นำตระกูลที่รับหน้าที่เป็นผู้ดูแลในตอนนั้นเกิดเสียชีวิต “

“ และการส่งต่อสิทธิในการดูแลนี้จะต้องให้ผู้นำตระกูลคนต่อไปของตระกูลนั้นๆเป็นผู้นำไปมอบให้กับผู้นำตระกูลอื่นที่จะต้องมารับช่วงต่อด้วยตัวเองเท่านั้น และผู้นำตระกูลที่ได้รับสิทธิในการดูแลและจัดการกับเจ้ากล่องใบนี้คนต่อไปก็จะต้องทำแบบเดียวกัน “

“ หรือพูดง่ายๆก็คือ เจ้ากล่องใบ kotoribako นั้นจะต้องอยู่กับผู้นำของตระกูลไปจนตาย จึงจะสามารถส่งต่อไปยัง ตระกูลอื่นได้ ”

“ จากกฎที่ถูกตั้งขึ้นมา คนที่มีหน้าที่จัดการกับเจ้ากล่องใบนั้น จะต้องบอกให้ลูกชาย หรือว่าที่ผู้นำตระกูลคนถัดไปได้รับรู้ในหน้าที่ๆพวกเขาจะต้องรับผิดชอบ เพื่อที่เมื่อเวลานั้นมาถึง พวกเขาจะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างถูกต้อง “

“ และสาเหตุที่ต้องทำแบบนี้ ก็เพื่อที่จะให้พลังของคำสาปนั้นอ่อนแรงลงไปตามกาลเวลา รวมไปถึงเพื่อให้แน่ใจว่าเจ้ากล่องไม้เหล่านั้นจะไม่ออกไปสู่ภายนอก และทำอันตรายใดๆกับคนภายนอกก่อนที่มันจะถูกทำพิธีชำระล้างและทำลายลงที่ศาลเจ้า “

“ ยังมีกล่องพวกนั้นอยู่อีกมากมายกระจัดกระจายอยู่ในเมืองแห่งนี้ ซึ่งกล่องแต่ละใบก็จะถูกจัดการด้วยวิธีเดียวกัน แต่สิ่งที่แตกต่างออกไปก็คือ หมายเลขที่ระบุจำนวนของตระกูลที่จะต้องทำการดูแลกล่องแต่ละใบ อาจจะมี 3 หรือ 4 ตระกูลก็ได้ “

นอกจากนี้ คุณ J ก็ยังพูดถึงกฎข้อบังคับอื่นๆให้พวกเราได้ทราบกันอีก

“ พวกเราไม่สามารถที่จะพูดคุยเรื่องกล่องพวกนั้น กับกลุ่มอื่นๆที่ทำหน้าที่เหมือนกับพวกเราได้เลยแม้แต่นิดเดียว มันกลายเป็นเหมือนคำต้องห้ามที่ไม่ให้พูดกัน เพราะฉะนั้นพวกเราจะไม่สามารถรู้ได้เลยว่า กล่องแบบไหนที่กลุ่มอื่นๆถือครองและทำการดูแลอยู่ หรืออายุขัยที่เหลือของกล่องใบนั้น แต่ละกลุ่มจะต้องทำการเก็บเรื่องพวกนี้ไว้เป็นความลับ จะให้กลุ่มอื่นรู้ไม่ได้เป็นอันขาด “

“ ผู้นำตระกูลของแต่ละบ้านจะต้องป้องกันไม่ให้เด็ก และผู้หญิงที่อาศัยอยู่ในบ้านแตะต้องกล่องพวกนั้นเป็นอันขาด ”

“  สมาชิกคนอื่นๆในตระกูลของกลุ่มผู้ที่ต้องดูแลกล่องที่ยังไม่ได้มีหน้าที่ในจัดการดูแลเจ้ากล่องพวกนี้ จะต้องไม่ขาดการติดต่อซึ่งกันและกัน และต้องพร้อมที่จะเข้ารับหน้าที่เป็นผู้ดูแลตลอดเวลา ”

“ ยันต์ที่ไว้ใช้สำหรับผนึกเจ้ากล่องพวกนั้นจะต้องถูกเปลี่ยนตามเวลาที่กำหนด และจะต้องเป็นยันต์ที่มาจากศาลเจ้าของ M เท่านั้น “

“ กล่องแต่ใบจะระบุอายุขัยของมันไว้อย่างชัดเจน ซึ่งถูกระบุโดยศาลเจ้าของ M ที่ซึ่งพวกเราได้ทำพันธสัญญาไว้ โดยที่พวกเรานั้นมีหน้าที่ในการเก็บรักษาและดูแลกล่อง Kotoribako พวกนี้จนกว่าอายุขัยของพวกมันจะสิ้นสุดลงหลังจากนั้น กล่องใบนี้จะถูกนำส่งไปที่ศาลเจ้าเพื่อทำพิธีชำระล้างและกำจัดทิ้ง “

ทันใดนั้นเจ้าM ก็พูดแทรกขึ้นมา

“ ตระกูลของผมจะช่วยทำพิธีชำระล้าง ตามที่บรรพบุรุษของพวกเราได้ทำพันธสัญญากันไว้ “

“ นอกจากนี้พวกเราก็จะทำการบันทึกข้อมูลว่ากล่องไหนที่ถูกทำพิธีชำระล้างไปแล้ว รวมไปถึงตรวจเช็คว่ากล่องไหนที่ยังคงอยู่ในการครอบครองของกลุ่มผู้ดูแลกล่องโคโตริบาโกะ “

คุณ J ก็เริ่มพูดต่อ

“ อันที่จริงฉันเองจะต้องเป็นคนรับช่วงต่อจากคุณตาของ S หลังจากที่เขาได้เสียชีวิตไป “

“ แต่ในตอนนั้นฉันรู้สึกกลัวเอามากๆ จนฉันไม่กล้าที่จะรับช่วงต่อ “

“ ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ ฉันไม่คิดขอให้พวกเธอให้อภัยฉัน “

“ ชายจากตระกูล T และคุณตาของ S นั้นพวกเขาต่างเสียชีวิตอย่างกระทันหันหลังจากที่พวกเขาได้รับหน้าที่ในการดูแลเจ้ากล่องใบนี้

ถึงแม้ฉันเองก็รู้ว่าไอ้กล่องใบนี้นะมันไม่สามารถทำอะไรกับผู้ชายได้ แต่ทว่าตัวของฉันเองก็รู้สึกกลัวมันเอามากๆอยู่ดี “

“ หลังจากที่คุณตาของ S นั้นได้เสียชีวิตลง ตอนนั้นตัวฉันเองก็รู้สึกกลัวมากยิ่งตอนที่ฉันนึกภาพว่า พ่อของ S จะนำกล่องใบนี้มาส่งต่อให้กับฉัน มันยิ่งทำให้ฉันกลัวจนอยากจะหนีไปให้ไกลเลยจริงๆ “

“ แต่เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่ฉันกลัวมาตลอดก็ไม่เคยเกิดขึ้นซักที “

“ ซึ่งฉันก็ได้คุยกับ T ลูกชายของผู้ดูแลกล่องคนก่อนหน้าที่คุณตาของ S เข้าจะเข้ารับหน้าที่ เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น “

“ ทาง T ก็ได้คิดว่า บางทีคุณพ่อของ S เองอาจจะไม่รู้เรื่องพวกนี้ ดังนั้นพวกเราจึงมองเห็นโอกาสที่จะไม่ต้องมาเกี่ยวข้องกับเจ้ากล่องต้องคำสาปใบนั้นอีกต่อไปแล้ว “

“ ตัวฉันเองก็ได้ลองสอบถามพ่อของ S เกี่ยวกับเจ้ากล่องใบนี้ และมันก็จริงอยากที่พวกฉันคิดไว้ว่า เขาไม่ได้รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเจ้ากล่องใบนั้นเลยแม่แต่นิดเดียว “

“ ดังนั้นพวกฉันก็เลยตัดสินใจที่จะปล่อยให้เจ้ากล่องนั่นมันถูกเก็บไว้ในรั้วบ้านของ S ส่วนฉันก็จะคอยสอดส่องแล้วก็เช็คโรงเก็บของในบ้านของ S อยู่ตลอดเวลาเพื่อให้แน่ใจว่ากล่องจะไม่ถูกเคลื่อนย้ายไปไหนหรือมีใครมาพบเข้า “

“ ครอบครัวของ T นั้นก็ได้ย้ายออกไปอยู่ที่เมืองอื่นเป็นที่เรียบร้อยหลังจากเสร็จสิ้นหน้าที่ของตระกูลเขา รวมไปถึงหลังจากที่ได้ทำการเปลี่ยนยันต์สำหรับผนึกเจ้ากล่องใบนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งมันก็ทำให้ดูเหมือนว่าหน้าที่ในการดูแลเจ้ากล่องใบนั้นของกลุ่มพวกเรานั้นเสร็จสิ้นลงแล้ว จากสายตาของผู้ดูแลกลุ่มอื่นๆ “

“ ฉันเองตั้งใจจะทำหน้าที่เฝ้าสังเกตุจนกระทั่งมันสิ้นสุดอายุขัยของมัน หลังจากนั้นฉันก็จะนำมันไปส่งให้ทางศาลเจ้าทำหน้าที่ดูแลต่อ ”

“ และ…ฉันต้องขอโทษพวกเธอจริงๆ กับสิ่งที่มันเกิดขึ้น “

“ ฉันคิดว่าตราบใดที่ครอบครัวของ S นั้นยังคงไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับกล่องใบนี้ ตัวฉันเองก็สามารถที่จะหนีไปจากหน้าที่ ที่ต้องดูแลเจ้ากล่องใบนี้ไปได้ “

“ นี่คือแผนที่ฉันกับ T เองได้วางแผนกันไว้ ส่วนเรื่องของผู้ดูแลกลุ่มอื่นๆ ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับพวกเขาจริงๆ “

ผมสังเกตุเห็นสีหน้าที่รู้สึกผิดต่อสิ่งที่คุณ J ได้ทำ และเขาเองก็ได้คุกเข่าขอโทษครอบครัวของ S หลายต่อหลายครั้ง (ซึ่งในประเทศญี่ปุ่น การขอโทษแบบนี้ถือเป็นการแสดงการขอโทษเป็นอย่างมาก)

และแล้วคุณพ่อของ S เองก็นึกขึ้นได้ว่า ตอนสมัยที่คุณตาของ S ยังมีชีวิตอยู่เขามักจะเตือนลูกหลานของเขาไม่ให้เข้าไปใกล้โรงเก็บของเป็นอันขาด แต่ว่าเจ้าโรงเก็บของในบ้านของพวกเขาเองนั้นมันก็ดูน่ากลัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย เพราะงั้นก็เลยไม่มีใครกล้าที่จะเฉียดเข้าไปใกล้อยู่ดี

หลังจากที่คุณตาของ S ได้เสียชีวิตลง ครอบครัวของเธอก็ได้ตัดสินใจที่จะทำการรื้อถอนโรงเก็บของนี้ ซึ่งมันก็กลายเป็นโชคร้ายที่ทำให้ครอบครัวของเธอนั้นได้ค้นพบกับเจ้ากล่องต้องคำสาปใบนี้ตอนที่พวกเขากำลังทำเคลียของออกจากโรงเก็บของ

ครอบครัวของ S นั้นต่างก็รู้สึกช็อคกับเรื่องทั้งหมดที่ถูกเปิดพวกเผย มันทำให้พวกเขาต่างก็พูดอะไรไม่ออก ยกเว้นคุณยายของเธอที่เข้าใจเรื่องทั้งหมดรวมไปถึงหายสงสัยในเรื่องที่สามีของเธอไม่ยอมให้เธอเข้าไปใกล้โรงเก็บของนั่นเมื่อตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่

จากนั้นไอ้ M ก็พูดต่อ

“ โอเคและนี่ก็คือเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นสินะ “

“ คุณ J คุณอาจจะหลีกเลี่ยงจากการมีเจ้ากล่องใบนี้ไว้ในการครอบครองของคุณ แต่สุดท้ายแล้วคุณเองก็ยังคงต้องคอยเฝ้าระวังเจ้ากล่องใบนี้อยู่ดี “

“ ท้ายที่สุดแล้วคุณเองก็หนีไม่พ้นอยู่ดี คุณเองก็ต้องทนทุกข์อยู่กับมันจากการที่ต้องคอยเฝ้าดูมัน “

“ อายุขัยที่เหลือของเจ้ากล่องนี้มันเหลืออยู่อีกกี่ปี? 19 ปีใช่หรือเปล่าครับ? “

“ โอเค…เอาหละสุดท้ายแล้วไอ้เจ้ากล่องนี้มันก็ต้องตกมาอยู่ภายใต้การดูแลของผมที่ศาลเจ้าอยู่ดีเมื่อถึงเวลา… เยี่ยมไปเลย(ไอ้ M พูดเชิงประชดเล็กน้อย) “

 

หลังจากนั้น M ก็หันไปคุยกับทางครอบครัวของ S ต่อ

 

“ ผมเข้าใจดีว่าพวกคุณรู้สึกสับสน ในตอนนี้พวกคุณคงกำลังรู้สึกเหมือนกับอยู่ในนิยายหรือหนังสยองขวัญอยู่ดีๆก็มีบางอย่างเกิดขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ และมันอาจจะดูเหลวไหลหรือเป็นเรื่องที่ยากจะเชื่อ แต่ผมอยากให้พวกคุณรู้ไว้ว่า เรื่องพวกนี้มันเกิดขึ้นจริงๆ “

“ และผมเองอยากให้พวกคุณยกโทษให้กับคุณ J จากสิ่งที่เขาได้ทำลงไป “

“ มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงที่ไม่ว่าใครก็อยากจะอยู่ให้ห่างๆจากเจ้ากล่องพวกนี้หลังจากที่ได้รู้เรื่องราวของมัน “

“ และไอ้เจ้ากล่องใบนั้นเองมันก็ได้ถูกทำพิธีชำระล้างไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วเพราะฉะนั้นพวกคุณไม่ต้องกังวลอีกต่ไปแล้ว “

“ คุณอาจจะลืมๆมันไปหรือไม่ก็คิดซะว่าเป็นเรื่องแปลกประหลาดที่คุณได้ยินมาก็ได้ “

“ แต่ผมอยากให้พวกคุณยกโทษให้คุณ J เขานะครับ “

คุณ J ในตอนนี้ดูสิ้นหวังและเสียใจเป็นอยากมาก แล้วก็ดูน่าสงสารจริงๆ….

What do you think?

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading…

0
thb-sleep-over-feature-image

นอนค้างคืน:The Sleep Over

thb-a-killer-and-a-child-feature-image

ฆาตรกรกับเด็กชายคนหนึ่ง