in ,

ยันชัน (Yanshan) ตอนที่ 2

ยันชัน กับ ประสบการณ์สยอง ของผม Part 2

the-haunted-bar-nori-and-yanshan-part-2
illustrated by The Haunted Bar

กลับมาต่อกันกับ ประสบการณ์สยอง ของผม และ ยันชัน (Yanshan) ตอนที่ 2

โนริ … เขาเป็นชายหนุ่มที่ผมมักจะเห็นเขา “เดินเล่นเตร็ดเตร่” อยู่แถวละแวกบ้านของยายทวดอยู่คนเดียวเป็นประจำ เหล่าผู้คนในละแวกบ้านโดยเฉพาะพวกเด็กๆนั้นมักจะรู้สึกกลัวเวลาที่เขาออกมาเดินเล่นข้างนอก และหลายครั้งที่ผมมักจะเห็นเขาถูกผู้คนหรือผู้ปกครองในละแวกนั้นดุด่าอยู่บ่อยๆ แต่ว่ายายทวดของผมก็มักจะออกไปปกป้องเขาอยู่เสมอพร้อมทั้งด่าพวกเขากลับอีกต่างหาก เช่น

ถ้าพวกแกกังวลหรือกลัวเขามากขนาดนั้น พวกแกก็ดูเด็กของพวกแกให้ดีๆสิไม่ก็ให้พวกเด็กๆอยู่แต่ในบ้านไป !!”

พูดถึงโนริ ผมว่าถ้าจำไม่ผิดเขาน่าจะอายุประมาณ 45 ในตอนนั้น เพราะงั้นผมเองก็เข้าใจได้ว่าทำไมเหล่าผู้ใหญ่ในละแวกบ้านนั้นพวกเขาถึงได้รู้สึกกลัว และหวาดระแวงในพฤติกรรมที่โนริได้แสดงออกมา เพราะชายวัย 45 ที่ออกมากระโดดโลดเต้น หรือวิ่งเล่นราวกับว่าเขาเองนั้นพึ่งจะอายุไม่กี่ขวบแถมยังเล่นสนุกอยู่คนเดียวอีกต่างหาก มันเป็นสิ่งที่ผิดปกติสำหรับผู้ใหญ่ใช่ไหมละครับ

แต่ในสายตาของยายทวดผมเธอกลับมองว่าตัวของโนรินั้นไม่ได้มีพิษภัยอะไรซึ่งมันก็จริงอย่างที่ยายทวดผมบอก ตลอดเวลาที่ผมอาศัยอยู่ที่บ้านยายทวดของผมเป็นเวลาชั่วคราว ผมไม่เคยเห็นโนริทำร้ายใครเลยแม้แต่ครั้งเดียว…

ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆทุกคนในห้องต่างก็หยุดยิ้มทันทีที่พวกเขาเห็นรูปของโนริ แต่ก่อนที่ผมจะเริ่มถามคำถามที่ผมสงสัยช่วงเวลาพบปะพูดคุยก็สิ้นสุดลง หนึ่งในญาติพี่น้องของผมได้ชวนผมออกไปหาไรดื่มกันเธอชื่อ “มิสะ” เธออายุ35ปี และเธอนั้นก็อาศัยอยู่ในละแวกบ้านใกล้กับบ้านของยายทวดด้วย เธอเป็นเหมือนกับพี่สาวของผม

พวกเราได้ตัดสินใจไปยังบาร์ในตัวเมืองจากนั้นก็พูดคุยเรื่องสัพเพเหระต่างๆพร้อมทั้งจิบเครื่องดื่มที่ขึ้นชื่อของร้านไปด้วย และด้วยความที่มิสะนั้นอาศัยอยู่ในละแวกบ้านเดียวกันกับยายทวดมาตลอดทั้งชิวิตของเธอ ผมเลยตัดสินใจถามคำถามที่ผมอยากรู้เอามากๆเพราะผมคิดว่าเธอน่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับโนริ

ผม: “เฮ้ยพี่ พี่รู้หรือเปล่าว่าเกิดอะไรขึ้นกับโนริ?

มิสะ: “อืม…ฉันได้ยินมาว่าในตอนนี้เขาได้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่สถานพยาบาลแล้วนะ เพราะตอนนี้เขาก็อายุมากแล้วรวมไปถึงตัวเขาเองนั้นก็ไม่มีญาติพี่น้องที่สามารถดูแลเขาได้เหลืออยู่แล้วด้วยนะ ว่าแต่แกถามทำไมเหรอ?

ผม: “เออเปล่าไม่มีอะไรหรอก ก็แค่พอดีเห็นรูปเขาในอัลบั้มรูปก็เลยสงสัยนะ

มิสะ: “อ๋อ อย่างนี้นี่เอง

ผมพยายามคิดหาเหตุผลอยู่ในหัว หรือบางที…อาจเป็นเพราะญาติๆของผมอาจจะรู้สึกอายที่ต้องส่งให้เขาไปอยู่ยังสถานพยาบาล เพราะพวกเขาเองก็ไม่อยากที่จะเป็นผู้ดูแลของโนริ แถมชุมชนแห่งนี้ ผู้คนต่างก็รู้จักกันหมดแถมยังช่วยเหลือเกื้อกูลกันราวกับว่าเป็นญาติพี่น้องครอบครัวเดียวกัน ซึ่งเหตุการณ์นั่นมันก็อาจจะทำให้พวกเขารู้สึกเสียหน้าขึ้นมา

อืม…นั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้พวกเขาจู่ๆก็หยุดยิ้มและหัวเราะก็เป็นได้

พวกเรานั่งพูดคุยกันจนถึงประมาณตีสอง และสุดท้ายผมก็ขอพักที่บ้านของมิสะเพราะว่าเราทั้งคู่ต่างก็เหนื่อยและก็รู้สึกมึนๆกึ่มๆกันทั้งคู่ ซึ่งเมื่อหัวผมถึงหมอนปุ๊บผมก็สลบไปทั้นที

เช้าวันรุ่งขึ้น, ผมตื่นขึ้นมาพร้อมดูนาฬิกาก็พบว่าผมเองหลับไปแค่สี่ชั่วโมงเอง ซึ่งตัวผมเองก็ยังรู้สึกเหนื่อยๆอยู่ก็เลยพยายามที่จะกลับไปนอนต่อแต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรผมถึงนอนไม่หลับ ผมพยายามข่มตานอนต่อและนอนฟังเสียงของเข็มนาฬิกาที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัดในห้อง, ผมไม่รู้ว่าเวลามันผ่านไปนานเท่าไหร่ แต่ว่าจู่ๆรุปภาพของโนริก็ผุดขึ้นมาในหัวของผม…

เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับโนริมันฟังดูไม่สมเหตุสมผลเลยแฮะ

.

.

.

จบเรื่องยันชัน กับ ประสบการณ์สยอง ของผม ตอนที่ 2

What do you think?

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading…

0
the-haunted-bar-nori-and-yanshan-part-1

ยันชัน (Yanshan) ตอนที่ 1

the-haunted-bar-nori-and-yanshan-part-3

ยันชัน (Yanshan) ตอนที่ 3