in ,

ตุ๊กตา ต้องสาป Hakomawashi | Chapter4

คำเตือนครั้งสุดท้าย และความเปลี่ยนแปลงของผม

thehauntedbar-hakomawashi-ch4-feature-img

ความเดิมจาก ตุ๊กตา ต้องสาป Hakomawashi Chapter 3

หลังจากที่ซูได้ให้คำแนะนำต่างๆกับผมซึ่งผมเองก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ จนมันทำให้ผมต้องเข้าโรงพยาบาล ซึ่งซูก็ได้มาเยี่ยมผมหลังจากที่ทราบข่าว…

เธอได้เริ่มบทสนทนากับผมด้วยคำถามง่ายๆ

“นายได้ทานปลา และเนื้อเข้าไปใช่ไหม?” 

ผมนึกขึ้นมาได้ทันทีหลังจากที่เธอทักผมแบบนั้น เพราะอันที่จริงแล้วเธอสั่งห้ามผมไม่ให้ทานของพวกนั้น

“เออใช่ฉันลืมไปเลย ขอโทษด้วยจริงๆนะ”

ซูถอนหายใจพร้อมทันกรอกตามองบนด้วยความผิดหวัง

“ฉันสั่งห้ามไม่ทานของพวกนั้น และให้นายดื่นสาเกให้บ่อยที่สุดเท่าที่นายจะทำได้เพราะมันจะช่วยป้องกันนายจากสิ่งชั่วร้าย… 

เมื่อใครก็ตามที่พยายามสร้างคำสาปจาก ตุ๊กตา ด้วยชิ้นส่วนจากมนุษย์ เช่นเส้นผม หรือว่าเลือด, มันมักจะเป็นสื่อกลางที่สามารถเรียกสิ่งที่ชั่วร้ายเข้ามาหาได้อย่างง่ายดาย ”

จนกระทั่งตอนนี้, สิ่งที่ผมเข้าใจมาตลอดถึงสาเหตุที่ผมฝันร้ายบ่อยๆนั้นมันเกิดจากการที่ผมได้เผชิญกับเรื่องพวกนี้ ผมไม่เคยนึกเลยว่ามันจะเกิดจากคำสาปจริงๆ แต่ในตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าสาเหตุมันมาจาก “ สิ่งชั่วร้าย ” ที่เกิดจากคำสาป…

ผมจึงตัดสินใจที่จะบอกเธอเรื่องที่ผมฝันร้าย และอาเจียนทุกครั้งตลอดเวลาที่ผมหลับ

ซูได้เตือนผมว่า

“จากนี้ไปนายต้องทำตามที่ฉันบอกอย่างเคร่งครัด ทุกครั้งที่โรงพยาบาลให้นายทานปลาหรือเนื้อ นายจะต้องทานเกลือปริมาณหยิบมือนึงทุกครั้งหลังจากที่นายทานเสร็จ, โดยนายจะต้องเงยหน้าและนำเกลือใส่เข้าไปที่ลำคอโดยตรงทุกครั้ง

ในโรงพยาบาลฉันเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องยากที่ทางโรงพยาบาลจะอนุญาตให้นายดื่มสาเก เพราะฉะนั้นนายต้องดื่มน้ำให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ หรือดื่มอะไรที่มันมีความสามารถในการขจัดพิษในร่างกายได้ก็จะดีมากๆ เช่นพวกชาเขียวหรือกาแฟ ซึ่งมันจะช่วยให้นายขับปัสสาวะได้ดี คือฉันพยายามจะบอกนายว่าให้พยายามทำดีท๊อกซ์กับร่างกายนายซะ”

“เอาละว่าแต่ นายช่วยลุกออกมาจากเตียงหน่อยได้ไหม?”

ในตอนนั้นแขนของผมยังคงมีสายน้ำเกลือติดอยู่แต่ผมก็พยายามลุกออกมาจากเตียง

ซูได้เข้ามาดูบริเวณหัวของผมใกล้ๆจนเธอเห็นบางสิ่งและเธอก็ได้ดึงมันออกมาจากบริเวณเส้นผมของผม

ซึ่งมันคือเศษชิ้นส่วนที่ฉีกขาดของเจ้าผ้าพันคอสีแดงที่มาพร้อมกับเจ้าตุ๊กตาตัวนั้น

ซูได้พูดต่อว่า

“เอาละฟังฉันให้ดี, ต่อจากนี้ไปห้ามนึกถึงเธออีกไม่ว่าจะด้วยกรณีใดๆก็ตามเข้าใจไหม นายจะต้องเลิกฟุ้งซ่านเกี่ยวกับเรื่องของเธอ โดยเฉพาะเรื่องอารมณ์ของนายด้วยจงปล่อยให้มันผ่านไปซะ

และการที่ฉันเตือนนายแบบนี้ไม่ใช่เพราะว่ามันจะทำให้นายลืมเธอได้ยากขึ้นนะ แต่ปัญหาจริงๆมันอยู่ที่ไอ้ผ้าพันคอสีแดงอันนั้นนั่นแหละ!!”

“จากนี้ไปไม่ว่านายจะไปที่ไหนไอ้เจ้าผ้าพันคอสีแดงนั่นมันจะคอยติดตามนายไปทุกที่ และทุกๆครั้งที่นายมีความรู้สึกโกรธเกลียดเธอขึ้นมาเมื่อไหร่ นายจะเจอปัญหาแบบเดียวกับที่เกิดขึ้นกับนายในตอนนี้อีกครั้ง  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องฝันร้ายที่เธอพยายามรัดคอนายด้วยผ้าพันคอสีแดงเอย หรือว่านายหายใจไม่ออกเพราะสำลักอ้วกหรือน้ำลายของนายเองก็ตาม”

“แต่จากเท่าที่ฉันดูฉันรู้สึกว่ามันแปลกๆ เพราะว่าฉันไม่ได้มีความรู้สึกว่าเธอตั้งใจจะเสกคำสาปลงในเจ้าผ้าพันคอผืนนั้น เพราะฉันเข้าใจว่ามันถูกถักทอขึ้นด้วยมือของเธอเอง ซึ่งมันถูกผสมไปด้วยหลากหลายความรู้ของเธอไม่ว่าจะเป็นความรักที่เธอมีให้กับนาย หรือความโกรธแค้นที่เธอมีต่อนาย…ฉันคิดว่าไอ้เจ้าผ้าพันคอเนี่ยผลลัพธ์ของมันนี่แย่ยิ่งกว่าไอ้เจ้ากล่องนั่นอีกนะ!!”

สิ่งที่ซูพูดมันทำให้หลังคอของผมรู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที

ซูพูดต่อ

“นายยังมีของที่แฟนเก่าให้นายมาอยู่หรือเปล่า? ถ้ายังมีนายต้องรีบเอาของพวกนั้นไปทิ้งทันที ไม่ต้องไปรู้สึกเสียดายเป็นอันขาด”

“ของขวัญพวกนั้นมันมักจะมาพร้อมกับความรู้สึก…และผ้าพันคอสีแดงผืนนั้นมันช่วยเพิ่มความรู้สึกที่อยู่ภายในสิ่งของพวกนั้นให้แรงขึ้น”

.

.

.

หลังจากที่ผมได้ออกจากโรงพยาบาล ผมได้ตัดสินใจทิ้งของทุกอย่างที่แฟนเก่าทั้งหลายของผมได้ให้มา ผมสังเกตุเห็นบางเส้นใยสีแดงๆกระจายอยู่ทั่วของพวกนั้น ไม่ว่าจะเป็นแก้วกาแฟ, หมอน หรือพวกของเล่นต่างๆ บอกตามตรงมันทำให้ผมรู้สึกกลัวจนขนลุกเลยละ

และยิ่งผมทำสะอาดห้องมากเท่าไหร่ความรู้สึกกลัวที่ผมมีมันก็เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่แฟนเก่าของผมได้ทำไว้มันยังคงอยู่กับผมอยู่นานเหมือนกัน และมันก็ยังทำให้ผมยังคงฝันร้ายเดิมๆซ้ำๆ

จนกระทั่ง 3เดือนก่อน ผมได้ไปพบแพทย์เนื่องจากผมรู้สึกไม่ดีหลังจากที่ไม่ได้นอนหลับสนิทมาเป็นเวลานาน หมอได้ให้ยากล่อมประสาทบางอย่างกับผมเพื่อที่เวลาที่ผมเกิดมีอารมณ์โกรธหรือนึกถึงแฟนเก่า มันจะช่วยให้ผมหยุดคิดถึงเรื่องพวกนั้นและช่วยให้ผมหลับสนิท

ผมกลายมาเป็นคนที่กลัวและหวาดระแวงผู้หญิงเอามากๆ แฟนคนล่าสุดก็ได้เลิกกับผมไปหลังจากที่ผมได้เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับผม พร้อมทั้งความรู้สึกและมุมมองที่ผมมีต่อผู้หญิง ซึ่งเธอก็รู้สึกสมเพชในตัวผมเอามากๆ

ผมยังคงติดต่อกับซูอยู่ ผมโทรหาเธอบางครั้งเวลาที่ผมฝันร้ายถึงเรื่องเดิมๆ เธอมักจะนำสาเกที่ได้ผ่านการทำพิธีมาให้ผมและเธอพยายามช่วยให้ผมดีขึ้น

เธอได้เล่าให้ผมฟังว่า ไอ้เจ้าสิ่งที่สิงอยู่ในตุ๊กตานั้นมันได้ย้ายไปยังคนอื่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อตอนที่ผมยังอยู่ในโรงพยาบาล บางคนที่อ่อนแอกว่าและสามารถทำร้ายได้ง่ายกว่า…

ผมยังคงไม่สามารถทานเนื้อหรือปลาได้ตั้งแต่ตอนนั้น ถึงแม้ว่าผมจะได้รับอณุญาตให้ทานได้ หลังจากผ่านไปได้สองสัปดาห์หลังจากที่ผมออกจากโรงพยาบาลเป็นที่เรียบร้อยแล้วก็ตามที

และจนถึงตอนนี้…ผมนั้นไม่ได้รับของหรือสิ่งของต้องคำสาปจากแฟนเก่าของผมอีกเลย (ขอบคุณพระเจ้า)

แต่ผมได้ยินมาจากเพื่อนของผมอีกทีว่าหลังๆมานี่แฟนเก่าของผมเริ่มแสดงท่าทางประหลาด และได้พยายามขู่ให้เพื่อนของเธอกลัวด้วยคำพูดหรือทำสิ่งแปลกๆใส่เพื่อนของเธอ

ผมคิดว่าผมอยากให้ทุกๆคนที่อ่านเรื่องราวของผมได้เรียนรู้จากประสบการณ์ของผมว่า คุณควรจะระวังตัวไว้บ้างเวลาคุณได้รับของขวัญจากแฟนของคุณ เพราะคุณเองไม่อาจรู้ได้เลยว่าบางทีมันอาจจะมีบางอย่างแถมมากับของขวัญพวกนั้น

.

.

.

จบบริบูรณ์

เป็นอย่างไรบ้างกับ ตุ๊กตาต้องสาป Hakomawashi คุณผู้อ่านชอบเรื่องนี้หรือมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างสามารถแสดงความคิดเห็นได้เลยนะครับ ทางเรา The Haunted Bar ยินดีรับคำติชมทุกอย่าง

ในอาทิตย์หน้าเรื่องราวที่สยองขวัญที่เราจะนำเสนอจะเป็นเรื่องอะไรนั้น คุณผู้อ่านรอติดตามกันได้เลย…

UPDATE

ใครที่อยากอ่าน ตุ๊กตา ต้องสาป Hakomawashi ตอนอื่นๆ คุณผู้อ่านสามารถคลิ้กที่ลิงค์ข้างล่างได้เลย

Hakomawashi | CHAPTER 1 : บทนำ

Hakomawashi | CHAPTER 2 : สิ่งที่อยู่ภายในตุ๊กตา…

Hakomawashi | CHAPTER 3 : คำบอกเล่าของซู…

What do you think?

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading…

0
thehauntedbar-hakomawashi-ch3-feature-img

ตุ๊กตา ต้องสาป Hakomawashi | Chapter3

the-haunted-bar-afraid-of-mail-box

ผมกลัวกล่องจดหมายที่ คอนโด ของผม…